Έκτακτα περιστατικά : 6942290669

Κλείστε Ραντεβού :

  11:00-14:00 & 17:00-21:00

Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me

Οστεοαρθρίτιδα γόνατος

H επώδυνη οστεοαρθρίτιδα γόνατος μπορεί να αντιμετωπιστεί!
Η οστεοαρθρίτιδα γόνατος εμφανίζεται συνήθως μετά την ηλικία των 50 ετών και πιο συχνά σε ασθενείς με ιστορικό τραυματισμού του γόνατος ή υπέρβαρους. Οι περισσότεροι ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα γόνατος ελέγχουν ικανοποιητικά την πάθηση με την κατάλληλη φυσικοθεραπεία, ενώ ο βαθμός επιτυχίας της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την συνεργασία του ασθενή με τον φυσικοθεραπευτή.

Τι είναι η οστεοαρθρίτιδα γόνατος;
Πρόκειται για μια κατάσταση με χαρακτηριστικές εκφυλιστικές αλλοιώσεις στις αρθρικές επιφάνειες του γόνατος καθώς και φλεγμονή της περιοχής γύρω από την άρθρωση (εικόνα 1). Αυτό μπορεί να οφείλεται σε συγκεκριμένο τραυματισμό ή σε δραστηριότητες οι οποίες ασκούν συμπιεστικά φορτία για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην άρθρωση του γόνατος. Σε ένα φυσιολογικό γόνατο οι αρθρικές επιφάνειες είναι λείες και υπάρχει αρκετός χόνδρος ανάμεσα στα οστά ο οποίος επιτρέπει την ομαλή απόσβεση των κραδασμών. Όταν το γόνατο τραυματιστεί ή υπερφορτιστεί εμφανίζονται εκφυλιστικές αλλαγές στους αρθρικούς χόνδρους και έτσι μειώνεται η ικανότητα του γόνατος να απορροφά τους κραδασμούς. Όσο αυτή η κατάσταση προοδεύει ο αρθρικός χόνδρος παύει να είναι ομαλός και λείος προκαλώντας έτσι την επαφή των οστών (εικόνα 2) και τη δημιουργία οστεοφύτων.

Εικόνα 1 Εκφυλιστικές αλλοιώσεις στον αρθρικό χόνδρο της άρθρωσης του γόνατος

Εικόνα 2 Μείωση μεσάρθρθριου διαστήματος σε οστεοαρθρίτιδα γόνατος

Συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος

Οι ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα γόνατος βιώνουν συμπτώματα τα οποία αναπτύσσονται σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Σε ήπιες περιπτώσεις οστεοαρθρίτιδας γόνατος υπάρχουν λίγα η καθόλου συμπτώματα. Όσο εξελίσσεται η πάθηση εμφανίζεται πόνος σε δραστηριότητες οι οποίες φορτίζουν την άρθρωση καθώς και δυσκαμψία (δυσκολία στο λύγισμα ή τέντωμα του γόνατος). Τα συμπτώματα αυτά είναι πιθανό να εμφανιστούν και κατά την ξεκούραση ή και νωρίς το πρωί. Επίσης υπάρχει οίδημα το οποίο επιδεινώνει τη δυσκαμψία του γόνατος, σοβαροί πόνοι στην άρθρωση, πόνος τη νύχτα καθώς και αίσθηση κριγμού του γόνατος. Τα συμπτώματα επηρεάζονται από τον καιρό γι’ αυτό συχνά οι ασθενείς παραπονιούνται για αύξηση των συμπτωμάτων όταν ο καιρός γίνεται κρύος. Τέλος σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχει μυϊκή ατροφία (κυρίως του τετρακέφαλου) και εμφανής δυσκαμψία της άρθρωσης του γόνατος.

Διάγνωση της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος

Η υποκειμενική (λήψη ιστορικού) και η αντικειμενική (κλινική εξέταση) αξιολόγηση είναι αρκετές για να οδηγήσουν τον φυσικοθεραπευτή στην διάγνωση της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος. Επιπλέον εξετάσεις όπως ακτινογραφίες επιβεβαιώνουν τις εκφυλιστικές αλλοιώσεις και προσδιορίζουν τον ακριβή βαθμό της βλάβης.

Θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος

Αν και λίγα μπορούν να γίνουν για να αντιστραφούν οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις σε ένα οστεοαρθριτικό γόνατο, οι ασθενείς μπορούν να παραμείνουν δραστήριοι και με σημαντικά μειωμένο πόνο διαμορφώνοντας αναλόγως της δραστηριότητες τους. Ο στόχος της θεραπείας είναι η βελτίωση των συμπτωμάτων και όχι των αρθρικών αλλοιώσεων. Η μείωση του πόνου βοηθά τον ασθενή να παραμείνει δραστήριος χωρίς να αυξάνονται τα συμπτώματα ή να εξελίσσεται η πάθηση του.

Πολύ βασικό είναι η αποφυγή των δραστηριοτήτων που αυξάνουν τα συμπτώματα. Αυτό βοηθά τον οργανισμό να επουλώσει τους τραυματισμένους ιστούς. Έτσι, πρέπει να αποφεύγεται η πολύωρη ορθοστασία, το περπάτημα μεγάλων αποστάσεων και οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα φορτίζει το γόνατο. Καλό είναι να υπάρχουν και διαλείμματα ξεκούρασης σε τακτά χρονικά διαστήματα όταν γίνονται τέτοιες δραστηριότητες για να ελέγχονται όσο το δυνατόν καλύτερα τα συμπτώματα.

Αγνοώντας τον πόνο και τα συμπτώματα και συνεχίζοντας την πλήρη δραστηριότητα οδηγούμαστε σε φτωχά αποτελέσματα. Ταυτόχρονα με τις παραπάνω οδηγίες πρέπει να κρατάμε το σώμα μας όσο το πιο δυνατόν πιο ενεργό με δραστηριότητες οι οποίες δεν αυξάνουν τα συμπτώματα. Γι’ αυτό το λόγο προτείνονται το κολύμπι, η υδροθεραπεία και το ποδήλατο.

Τέλος πολύ βασικό είναι οι ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα γόνατος να ακολουθούν ένα πρόγραμμα βελτίωσης της ελαστικότητας και της δύναμης των μυών του γονάτου για να διατηρείται η σωστή λειτουργία της άρθρωσης.

Φυσικοθεραπεία οστεοαρθρίτιδας γόνατος

Η φυσικοθεραπεία είναι ζωτικής σημασίας στην οστεοαρθρίτιδα του γόνατος όχι μόνο για την μείωση των συμπτωμάτων αλλά και για την βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενή. Η φυσικοθεραπεία περιλαμβάνει:

  • Τεχνική μαλακών μορίων (μάλαξη)Ηλεκτροθεραπεία
  • Ειδική αρθρική κινητοποίηση (manual therapy)
  • Taping
  • Παγοθεραπεία ή θερμοθεραπεία (επίθεμα κρύο ή ζεστό)
  • Υδροθεραπεία
  • Πρόγραμμα ασκήσεων βελτίωσης της δύναμης, της ελαστικότητας και της ισορροπίας
  • Λειτουργική εκπαίδευση
  • Νευρομυϊκή επανεκπαίδευση

Βελονισμός και Οστεοαρθρίτιδα

Η χονδροπάθεια της επιγονατίδος

(ονομάζεται επίσης χονδρομαλάκυνση επιγονατίδος), είναι μία βλάβη του αρθρικού χόνδρου της επιγονατίδος. Κατά την κίνηση της επιγονατιδομηριαίας άρθρωσης, όταν δηλαδή έχουμε έκταση και κάμψη του γόνατος, η επιγονατίδα ολισθαίνει πάνω στο μηριαίο οστό, δημιουργώντας τριβή. Συνήθως, η τριβή αυτή είναι ανεπαίσθητη. Υπάρχουν ωστόσο, παράγοντες που μπορούν να κάνουν την τριβή αυτή περισσότερο επίπονη προκαλώντας χονδροπάθεια. Τέτοιοι παράγοντες είναι:

  • Τα τραύματα από άμεση πλήξη
  • Το εξάρθρημα επιγονατίδας
  • Η υψηλή επιγονατίδα
  • Η πλατυποδία
  • Η αυξημένη ελαστικότητα στις αρθρώσεις (ανάκυρτο γόνυ)
  • Η δυσπλασία της συγκεκριμένης άρθρωσης
  • Η υπερβολική καταπόνηση
  • Η εξασθένηση του τετρακέφαλου μυός (αδυναμία)

Θεραπεία

Η χονδροπάθεια της επιγονατίδος δεν συνοδεύεται πάντοτε από πόνο, ενώ η θεραπεία της είναι πάντοτε συντηρητική, με φάρμακα και Φυσικοθεραπεία, και μόνο αν αυτή αποτύχει χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπισή της.

Η φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση του προβλήματος αρχίζει αμέσως μετά τη διάγνωση και περιλαμβάνει:

  • Πιεστική περίδεση (taping)
  • Ασκήσεις ενδυνάμωσης των τετρακέφαλων μυών
  • Ασκήσεις ελαστικότητας
  • Επανεκπαίδευση για τη σωστή στάση και εκτέλεση ασκήσεων
  • Βελονισμός (αναλγητική δράση)

Στόχος του εξατομικευμένου προγράμματος ασκήσεων και φυσικοθεραπείας είναι η αποκατάσταση της μυϊκής ανισορροπίας του ασθενούς, η ευθυγράμμιση της τροχιοδρόμησης της επιγονατίδας, η αύξηση του εύρους των κινήσεων της άρθρωσης, και η μείωση του πόνου (και του οιδήματος, αν υπάρχει). Μετά το τέλος της Φυσικοθεραπείας η λειτουργικότητα του ασθενούς επανέρχεται σε ικανοποιητικό επίπεδο και η ποιότητα ζωής της καθημερινότητάς του βελτιώνεται σημαντικά.

 

Ο παρόν ιστότοπος προκειμένου να παρέχει την καλύτερη δυνατή εμπειρία στους χρήστες χρησιμοποιεί "cookies". Επιλέγοντας ‘αποδοχή’ δίνετε τη συναίνεσή σας στη χρήση "cookies".